HIER STONDEN VOORHEEN DE FOTO'S VAN EEN MOOIE DROOM .....

" Herbronnen in Griekenland .... "

  (gestopt eind 2015)

 

We konden de kracht van het leven delen...

en er goed mee doen, voor velen.

 

de rijkdom, warmte in de kou te kunnen geven ...

en te leren, hoe weer geluk te mogen beleven.

 

te durven reizen op de snaren van het leven...

het is niet aan iedereen gegeven.

 

in de stilte van een prachtige natuur...

op elk moment ..op ieder uur...

 

het was fijn om even te mogen zorgen...

voor mensen die schrik hadden voor morgen.

 

maar het  mocht niet zijn..

mijn ambitie was..... wellicht te klein ?

 

Dus

 

hou ik het voor bekeken...

heb alles nog eens vergeleken,

 

en besef...

 

het is niet altijd wat sommigen beloven

aan mensen, die nog in een droom durven geloven..

 

want wil je de weg van je dromen gaan...

dan moet je op je strepen staan !

 

en vooral ...

 

dan moet je hard zijn ...

zo werd het mij gezegd.

 

ik heb lang nagedacht...

en mijn droom opzij gelegd...

 

op bevel, alle foto's van geluk gewist,

wie ze niet zag heeft veel gemist.

 

met de vraag of de wereld er beter zal op worden,

met alle technieken van vandaag en morgen...

 

het besef, dat iets wat heel mooi had kunnen zijn..

moet ik nu laten varen...maar met veel pijn.

 

Maar toch...

 

 

Ga ik weer verder... mijn eigen weg

en geloof me als ik je zeg...

 

Ooit ... ooit word ik misschien wel eens HARD

maar ik zal leven... met op de juiste plaats.. mijn HART !

 

maar dit wil ik je nog geven,

de les die ik kreeg van het leven...

 

zelfs al trekt men je soms door het slijk....

en geven ze hun definitie op " rijk " ...

 

misschien komt ooit een tijd...

dat men je, om wie je was benijd!

 

Want we hebben allen slechts één leven,

om het beste van onszelf te geven...

 

alleen is er soms te veel "krom"

maar dat ligt dan waarschijnlijk aan het "mensdom"!

 

Ik besef dat we allen nog heel veel moeten leren,

maar ben gelukkig... ik heb het durven proberen !

 

 

tot ziens ergens onderweg....

 

 

HELENA

 

Ik ben dankbaar

aan allen

die met mij

een eindje

mee op weg

zijn gegaan

 

nu...

moet ik de bladzijde omslaan...

 

om weer

een nieuwe weg...

te gaan...